Autorskie karty metaforyczne
Nie wszystko trzeba od razu nazywać. Czasem można zacząć od obrazu.
Wybierz kolaż, który przyciąga Twoją uwagę, albo pozwól sobie na przypadek. Przyjrzyj się szczegółom. Zauważ skojarzenia, emocje i wspomnienia, które się pojawiają. Nie szukaj właściwej odpowiedzi.
Stół jest pusty
Możesz położyć tu do pięciu kart i zestawić je ze sobą.
Jeden obraz może otwierać wiele opowieści. Możesz zobaczyć w nim coś znajomego, coś niepokojącego albo coś, na co jeszcze nie masz słów.
Zacznij od własnych skojarzeń. Jeśli masz ochotę, poszerz perspektywę: czy dostrzegasz tu motyw znany z baśni, mitu, książki, filmu lub innego dzieła sztuki? Co zmienia się w Twoim odbiorze, kiedy patrzysz na kolaż przez tę dodatkową opowieść?
Ten sposób poszerzania znaczeń nawiązuje do jungowskiej amplifikacji — przyglądania się obrazowi poprzez podobne motywy i symbole obecne w kulturze. Nie chodzi o znalezienie ukrytej, jedynej odpowiedzi, lecz o otwieranie kolejnych możliwości rozumienia.
Potem wróć do siebie: które z tych skojarzeń jest Ci bliskie? Które nie pasuje? Co chcesz z tego obrazu zabrać do dalszej rozmowy?
Nie musisz znać mitologii ani historii sztuki. Możesz pozostać przy szczególe, odczuciu lub jednym zdaniu. Możesz też odłożyć kartę i wybrać inną.
Kolaże prezentowane w narzędziu „Sklejam opowieści” są autorstwa Moniki Broszkiewicz.
Udostępnienie narzędzia do oglądania i pracy z kartami nie oznacza zgody na wyodrębnianie grafik, ich ponowne publikowanie, rozpowszechnianie, sprzedaż ani wykorzystywanie we własnych produktach, materiałach lub narzędziach.
Bez uprzedniej zgody autorki zabronione jest kopiowanie i wykorzystywanie kolaży poza zakresem dozwolonym przez obowiązujące przepisy. Zakaz obejmuje również publikowanie zrzutów ekranu. Nie usuwaj oznaczeń autorstwa.
W sprawie zgody na inne wykorzystanie skontaktuj się z autorką przez stronę monikabroszkiewicz.com.
© Monika Broszkiewicz